De Bril van Heksje

Het was vroeg in de morgen en Zonnestraaltje zat bij de grote eik op Heksje te wachten.

Ze begreep niet waarom Heksje er nog niet was.
Altijd was Heksje de eerste ,die bij de grote boom stond te wachten .
Nu was ze er nog niet en Zonnestraaltje werd een beetje ongeduldig.

IK denk dat ik maar even ga kijken waar ze blijft.

Ze vloog naar het huisje waar Heksje woonde, alles was daar stil en alle gordijntjes waren dicht.

Hier begrijp ik niks van; dacht ze en ze ging naar het slaapkamerraam van Heksje.
Ze hoorde heel zachtjes huilen.
Ze klopte op het raam.
Hallo Heksje ,ik ben het Zonnestraaltje" riep ze zachtjes en tikte zachtjes tegen het raampje aan.
Ga weg" riep Heksje.
Hier snapte Zonnestraaltje helemaal niets meer van.
Heksje was juist altijd zo blij als ze haar weer zag en nu wilde ze haar niet meer zien!

Wat is er aan de hand ; vroeg ze zachtjes bij het raam;
Ik kom niet ;  snikte Heksje
Waarom dan niet; riepZonnestraaltje weer
Er is iets ergs gebeurd, en nu wil ik niet meer naar buiten; klonk het verdrietig

Misschien kan ik je helpen;  zei Zonnestraaltje
Niemand kan mij helpen, ik ben zo verdrietig;  snufte Heksje achter het raam
Als je niks verteld weet ik het ook niet en misschien weet  ik wel een oplossing;
probeerde Zonnestraaltje nog een keer.
Als je niet gaat lachen;
klonk het een beetje aarzelend

Natuurlijk lach ik niet;  zei Zonnestraaltje.
Ze begreep er niks van.
Voorzichtig werd het gordijntje een beetje open geschoven,
maar Heksje bleef er achter staan

Kom nou, en vertel wat er aan de hand is?;  zei Zonnestraaltje
Voorzichtig kwam Heksje tevoorschijn.
Dikke tranen rolde over haar wangen en ze keek door een brilletje wat parmantig op haar neus stond.
Oh;  zei Zonnestraaltje;  je hebt een bril op"
Ja, en dat is niet leuk, ze lachen me allemaal uit"  Heksje keek verdrietig naar haar vriendin.
Zonnestraaltje zag wel dat Heksje erg verdrietig was.

Maar waarom heb je nu ineens een brilletje?  vroeg ze
Ik ben al een paar keer tegen een boom aan gevlogen en nu moest ik naar de brillenheks en die heeft gezegd dat ik een bril moest dragen"
Dat is toch helemaal niet zo erg? Kom mee dan zal ik je laten zien dat het dan veel beter voor je is"

Aarzelend kroop Heksje uit het raam en liep achter  Zonnestraaltje aan,
Ze stopte haar brilletje in haar zak, zo die zette ze niet op, dacht ze bij zichzelf.
Waar gaan we naar toe" vroeg ze aan Zonnestraaltje.
Kijk eens , hier op deze tak"
Heksje keek omhoog, ze zag alleen maar een grote tak van een boom, 
daar was toch niet bijzonders mee aan de hand?
Grote takken zag ze elke dag.
Kijk nu eens goed " zei Zonnestraaltje ze draaide zich om naar Heksje en zag dat ze haar brilletje had afgezet
Ze glimlachte en zei nog eens
    Kijk eens goed"              .
Ik zie niet wat je bedoelt;  zuchte Heksje
Zet nu je bril maar op en kijk dan nog eens"

Heksje zuchtte eens en zette haar brilletje op.
Ze keek omhoog en zag een klein vogelnestje
Dat is toch niks bijzonders?  Zei ze
Nu moet je goed kijken"  zei Zonnestraaltje en ze keek zelf ook ingespannen naar de boom.
Heksje keek nog eens omhoog, en ja hoor ze zag iets boven de rand bewegen.
Ik zie wat bewegen" fluisterde ze.
Ja,ik zie het ook , nu moet je goed opletten"

Zonnestraaltje en Heksje stonden op hun tenen om maar niets te missen wat er gebeurde in het kleine nestje.
Er zitten kleine vogeltjes in" opgewonden pakte Heksje Zonnestraaltje bij haar arm.
Ssstttt, straks laat je ze schrikken en rollen ze er uit" fluisterde Zonnestraaltje.

Opeens kwam er een grotere vogel aan kwetterend bleef hij op de rand van het nestje zitten een grote worm hing uit zijn snavel en hij keek met zijn kraaloogjes naar Zonnestraaltje en Heksje,

Het was net of hij wilde zeggen, wat doen jullie hier maar hij zag al gauw dat ze geen kwaad in de zin hadden .
Hij wipte op de rand van het nest en gaf de kleine vogeltjes de grote worm ,
ze piepte om het hardst voor nog meer en de vogel vloog weer weg om nog meer te halen.

O...wat lief he?" zei Heksje
Ja: zei Zonnestraaltje; En als je je bril niet opzet, had je het niet gezien"
Daar heb je gelijk in," zei Heksje
Ik moet je nog wat laten zien" Zonnestraaltje liep verder het bos in,
Heksje liep achter haar aan.

Kijk hier eens" ze boog een paar takken opzij van een struik.
Heksje kwam naast haar staan en tuurde ook door de struik
Daar zag ze op de grond een klein egeltje zitten.
Zachtjes"f luisterde Zonnestraaltje; Anders schrikt ie"
Wat lief en wat klein he" Heksje bleef verwonderd staan kijken.
Dat had ze nog nooit gezien, zo n klein egeltje zomaar tussen de struiken

Hoe wist je dat er hier een egeltje zat"
Ik heb hem van de week al gezien, zei Zonnestraaltje
Ik niet, ik heb hem helemaal niet gezien"  Heksje keek een beetje beteuterd.
Dat komt omdat je zonder je bril het niet goed kan zien en dan mis je een hoop leuke dingen.Kijk maar eens om je heen."

Heksje keek om zich heen.
Ja , Zonnestraaltje had gelijk.
Nu zag ze het ook,
De bomen hadden bladeren met verschillende kleuren en de bloemen waren nog nooit zo helder van kleur geweest .
Ze zette haar brilletje af en keek nog eens.
Wat een verschil was dat,t was net of de kleuren een stuk minder mooi waren, een heel stuk doffer.

Heksje zette haar brilletje weer op.
Daar had ze ook nog helemaal niet aangedacht.
Laat iedereen maar zeggen wat hij wil" zei ze; Je hebt gelijk hoor,ik moet me er niets van aantrekken,wat een ander zegt.Ik zie met bril veel beter en alles is ook mooier".

Zonnestraaltje lachtte, ze was blij dat haar vriendinnetje niet meer verdrietig was.
 Huppelend gingen ze verder het bos in om nog meer moois te bekijken en Heksje keek met heel andere ogen in het rond.
Ze had een hoop moois gemist toen ze haar brilletje nog niet had, maar nu was ze er blij mee.
En ze zou ook geen ongelukken meer krijgen omdat ze slecht kon zien en dat was toch het belangrijkste.